Definitief stoppen

Ik stop met bloggen over pesten op de werkvloer. Echt definitief.

Tijdens mijn blogperiode heb ik mij gerealiseerd hoezeer de wereld van pesten op de werkvloer in beweging is. Er gebeuren altijd dingen. Ik ben me er in de afgelopen maanden bewust van geworden dat ik die wereld niet kan bijbenen. Ik heb er simpelweg niet de tijd voor. Als je half over pesten op de werkvloer gaat bloggen, dan voeg je niets toe aan de blogs die er al zijn. Alleen als je er genoeg tijd aan besteedt, kan je van meerwaarde zijn. Dat kan ik op dit moment niet.
Ik wil iedereen graag het beste wensen en nogmaals hartelijk danken voor het lezen van mijn blog. Veel succes met jullie goede missie.Imre

Advertenties

Gerrit Hartholt weggepest?

Mijn blog had ik eigenlijk al een tijdje geleden afgesloten. Ik wilde wel doorgaan, maar ik kom simpelweg elke vorm van tijd tekort (ik zat tegen overspannen aan). Zelfs (en dit zeg ik met de grootst mogelijke schaamte) het gelijk halen van Paul Kemperman is erbij ingeschoten. Maar ik kreeg gisteren toch een heel bijzonder bericht in mijn mailbox.

Van Gerrit Hartholt, die ik kende van stichting Pesten op de Werkvloer. Ik zal niet teveel loslaten, maar het kwam erop neer dat hij stopte met werken voor de stichting. En dat was niet omdat hij geen tijd meer had. Zijn toon was aangebrand en bitter, terwijl ik hem daar niet echt het type voor vond. Toen zag ik dit bericht van de Telegraaf. En toen viel veel op zijn plaats.

Ik wil zijn verhaal horen. Ik kan het namelijk zelf bijna niet geloven: weggepest worden bij een anti-peststichting. De ironie en de wreedheid zitten hier zo dicht tegen elkaar aan. Mijn stress neemt af, mijn nieuwsgierigheid neemt toe. Wat is hier gebeurd?

Wordt hopelijk vervolgd!

Het einde of een nieuw begin?

De afgelopen weken heb ik me verdiept in het onderwerp “pesten op de werkvloer”. Met deze laatste post kijk ik terug op de afgelopen weken en kijk ik vooruit naar de toekomst van mijn blog.

Mijn blog begon met een interview. Op (geschreven) interviews val ik graag terug: het is leuk om te doen, kost niet veel tijd en levert vaak unieke content op. Laura Willemse was meer dan bereid om een interview te doen en was meteen fan van mijn blog. Dat was erg leuk

Daarna volgde weken waarin ik weinig tot geen inspiratie had. Ik wilde graag een pester en een gepeste spreken, en het liefst ook een leidinggevende die mij te woord wilden staan over hun mening over pesten op de werkvloer. Helaas kwamen er weinig aanmeldingen. Voor de kerstvakantie had ik vijf posts op mijn blog, maar een derde van de benodigde vijftien.

Gelukkig meldde via Facebook een gepeste mevrouw zich bij mij, Marlies. Ze wilde niet met haar volledige naam in het interview. Dat was jammer, maar Wel ze heeft dat prima onderbouwd, en ik was allang blij dat ik eindelijk iemand te spreken kreeg die weggepest is. Ook vertrouwenspersoon Mariëlle heb ik in de vakantie geïnterviewd. Vanaf dat moment begon alles eigenlijk te rollen. De medewerking van André Horstink was ontzettend fijn en gaf mijn blog een enorme boost wat betreft het bereik. Ook de medewerking van zowel Ivar Noordenbos ,de woordvoerder van minister Asscher, als Seth van den Bossche, psycholoog gespecialiseerd op pesten op de werkvloer, zijn het noemen waard.

Dan nu de grote vraag: heb ik mijn hoofdvraag beantwoord? Met de poging van het beantwoorden van deze vraag vanuit allerlei invalshoeken, ontdekte ik dat deze vraag meer facetten heeft dan in 15 posts beantwoord kunnen worden. “Wat zijn de gevolgen van pesten op de werkvloer?” is een vrij brede vraag. Ik heb mijn best gedaan om in de laatste weken zoveel mogelijk invalshoeken omtrent pesten op het werk te belichten.

Maar mijn nieuwsgeirigheid naar het verschijnsel ‘pesten op de werkvloer’ is nog niet bevredigd. Ik ga daarom door. Het blog gaat op een lager pitje, maar ik heb veel ideeën nog niet uitgevoerd. Ik zou voor mijn serie “De wetenschap over pesten op het werk” graag nog een socioloog en een jurist willen spreken. Ook de Landelijke Vereniging voor Vertrouwenspersonen en Paul Kemperman (en daarmee ook de gemeente Zevenaar) staan hoog op mijn lijstje.

Maar voor nu laat ik het hier even bij. Zodra ik weer een nieuwe post plaats, zien jullie het op de Facebook-pagina (https://www.facebook.com/pestaanjewerk) en via mijn Twitter (@ImreHimmelbauer).

Bedankt voor het lezen!

IMG_1331

Imre

“Tijdens het interview probeer ik te zorgen voor een vertrouwelijke sfeer”

Zoals ik al in een eerdere post vermeldde, heeft het programma “Kruispunt” van de KRO afgelopen zondag een uitzending over pesten op de werkvloer gemaakt. Ik sprak met Saskia Adriaens, de maker van het programma.

Saskia Adriaens Bron: www.saskiaadriaens.nl
Saskia Adriaens
Bron: http://www.saskiaadriaens.nl

Hoe bent u op het idee gekomen om deze uitzending te maken?

Laatst heb ik een seminar over pesten op de werkvloer bijgewoond. Ik realiseerde me nooit echt dat pesten op de werkvloer een groot probleem was, maar toen ik zag wat het met de mensen deed, dacht ik: “Dit verdient aandacht.”

Hoe was het om op mensen af te stappen?

Dat was niet zo moeilijk. Ik heb vanaf het begin aan alle mensen duidelijk gemaakt dat het niet anoniem was. Je mag het altijd vragen.

Hoe reageerden mensen op het voorstel om geïnterviewd te worden?

Dat was nogal wisselend. De mensen die nu in de uitzending zitten, zeiden vanaf het begin al “Ja, dat wil ik doen.” Maar er waren ook minder enthousiaste reacties en twee mensen hebben zelfs op het laatste moment afgezegd. Het had aardig wat voeten in de aarde.

Hoe vonden mensen het om geïnterviewd te worden?

Sommige mensen vonden het heel lastig en werden bij de interviews emotioneel.

Vond u dat niet lastig?

Nee, zelf vind ik dat niet erg, want zo kan ik ze helpen met hoofdstuk afsluiten. Ik heb daarnaast vanaf het begin tegen ze gezegd: “Ik ben kritisch, ik zal ook vragen of het niet aan jou ligt.” Dat is hard, maar ook mooi, want dat kunnen ze dan mooi weerleggen.

Daarnaast heb ik tijdens het interview proberen te zorgen voor een vertrouwelijke sfeer. Voor en na het interview zijn mensen wel zenuwachtig, want hun interview komt op nationale televisie. Maar tijdens het interview lieten ze dat door de vertrouwelijke sfeer los.

KRO Kruispunt over pesten op de werkvloer

Het programma “KRO Kruispunt” heeft gisteren een uitzending gewijd aan pesten op de werkvloer. In de uitzending komen verschillende gepeste mensen aan het woord, waaronder André Horstink. Het filmpje is via onderstaande link te bekijken:

KRO Kruispunt: pesten op het werk

Zelf ben ik erg enthousiast over de uitzending. Het biedt een ontzettend mooie kijk op de gevolgen van pesten en de gevoelens van gepeste mensen. Een pester aan het woord was interessant geweest, maar die zijn (zoals ook blijkt uit mijn posts) erg moeilijk te spreken.

“Nederland is treiterland”

“Nederland is treiterland – en nog 6 andere inzichten over pesten op het werk”,zo kopte Management Team op

Bron: mt.nl
Bron: mt.nl

9 januari. Zij maakten een artikel over verschillende onderzoeken naar pesten ophet werk. Vandaag zet ik de meest opzienbarende conclusies op een rijtje.

Door pesten op het werk worden ongeveer vier miljoen extra verzuimdagen gemaakt. Dat komt met name door de gezondheidsproblemen die zich voordoen bij pesten op het werk. Gepeste werknemers slapen slechter, hebben meer stress en zijn vaker depressief in vergelijking met hun niet gepeste collega’s.

In Nederland schijnt ook veel gepest te worden. Dat blijkt uit een onderzoek van The European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions. De enige Europese landen waar dat meer gebeurt, zijn België en Frankrijk. Seth van den Bossche, onderzoeker bij TNO, denkt dat het iets te maken heeft met de omgangsvormen in Nederland. “Dat zogenaamd leuke open en direct zijn heeft ook een keerzijde. Altijd maar meteen zeggen wat je denkt pakt niet altijd goed uit. Daarnaast zullen de hoge mate van individualisering in Nederland en de relatief hoge werkdruk ongetwijfeld ook een steentje bijdragen”, zo meldt hij op mt.nl.

Maar volgens Tuckey, onderzoekster bij de University of South Australia, onderschatten veel mensen de rol die de organisaties spelen in pesten op het werk: “Onderzoek wijst uit de oorzaak dat pesten op de werkvloer over het algemeen niet een kwestie van persoonlijkheden is, maar een afspiegeling van de organisatie. Toch blijkt het overgrote deel van de onderzoeken gericht te zijn op individueel niveau. (…) We weten veel over de negatieven effecten van pesten, maar om tot betere preventie te komen, moeten we meer over de lange termijn naar de processen van het pesten kijken, zodat de beste interventiepunten kunnen worden aangewezen”, aldus Tuckey in haar onderzoek.

Pesten blijkt echter niet het ergste. Volgens Canadese onderzoekers van de University of British Columbia is genegeerd worden namelijk erger dan gepest worden, hoewel negeren meer geaccepteerd is en als minder schadelijk wordt gezien.  Hoogleraar Sandra Robinson via mt.nl: “Uitsluiting zorgt ervoor dat mensen zich hulpeloos voelen, alsof zij het niet waard zijn om aandacht aan te besteden.” Het zou een zeer negatief effect hebben op de gezondheid van werknemers, hun prestatievermogen en het plezier dat zij aan hun werk beleven.